معنوی از سازه هایی است که کاربرد پر بسامد و مبهمی دارد و با دیدنداری گره خورده است. معنویت در قالب نوعی دینداری تجربه ای و شخصی از دینداری نهادینه با کارکردهای مشخص اجتماعی متمایز می شود. عقلانیت و تجربه گرایی مدرنیسم با تمایز ذاتیات و عرضیات دین و همگام با شکل گیری فردگرایی مدرن مصالحه را در معنویت یافت که نوعی روی آورد تجربه ای گوهرشناختی – و فردی به دین با ماهیتی روانشناختی است. بر این اساس صورتبندیهای روانشناختی به لحاظ نظری معنویت را به عنوان یک نظم دهنده وجودی عمل انسانی – صفت شخصیتی – نوعی هوش – و نوعی انگیزش در نظر گرفته اند . در این مقاله ضمن نقد هر یک از این روی آوردها به مفهوم معنویت الگویی در تحلیل مفهوم معنویت با تاکید بر تعامل روح زمان و کارکردهای سازمان روانی انسان ارائه شده است.
قربانی، نیما. (1383). معنویت : روی آوردی تجربه ای ، گوهر شناختی ، و مدرن به دین یا یک سازه روانشناختی ؟. (e12057). مقالات و بررسیها(منتشر نمی شود)، 37(4)، e12057
MLA
قربانی، نیما. "معنویت : روی آوردی تجربه ای ، گوهر شناختی ، و مدرن به دین یا یک سازه روانشناختی ؟" .e12057 ، مقالات و بررسیها(منتشر نمی شود)، 37، 4، 1383، e12057.
HARVARD
قربانی، نیما. (1383). 'معنویت : روی آوردی تجربه ای ، گوهر شناختی ، و مدرن به دین یا یک سازه روانشناختی ؟'، مقالات و بررسیها(منتشر نمی شود)، 37(4), e12057.
CHICAGO
قربانی، نیما، "معنویت : روی آوردی تجربه ای ، گوهر شناختی ، و مدرن به دین یا یک سازه روانشناختی ؟." مقالات و بررسیها(منتشر نمی شود)، 37 4 (1383): e12057,
VANCOUVER
قربانی نیما. معنویت : روی آوردی تجربه ای ، گوهر شناختی ، و مدرن به دین یا یک سازه روانشناختی ؟. مقالات و بررسیها(منتشر نمی شود). 1383;37(4):e12057.
