دانشکده الهیات و معارف اسلامیمقالات و بررسیها(منتشر نمی شود)1010-496840420090120The Role of Social Conventions in Qur'an's Interpretation: a CaseStudy of the Qur'anic Phrase "Sebghatallah" "صبغة الله"نقش میثاق‌اجتماعی در تحول آرای تفسیری:بررسی موردی ترکیب قرآنی «صبغةالله»27399FAاحمد بادکوبههزاوهJournal ArticleOne way for the explanation of the development of the exegeses provided for a particular part of the Qura’n is applying the concept of social conventions. Social conventions are the rules of thought and behavior prescribing what to be done and what not to be done. They influence the understanding of an exegete and make it companionable to current ideologies and discourses of the time and space, the exegete live in. In this essay the exegetical development of the Qura’nic phrase " Sebghatallah " (God's Color) has been studied from this viewpoint. First, the methodology of the study is discussed. Then, a classification of the suggested exegetes for the mentioned phrase during the history of Tafsir, a description of the occurred development, and an analysis on it are set forth.
Keywords Godیکی از راه‌های تبیین مسألة تحول آرای مفسران در برخی از عبارت‌های قرآنی، فهم میثاق‌های اجتماعی (قرارداد اجتماعی) عصر مفسر است. میثاق‌های اجتماعی، عادت‌های فکری رایج در عصر حیات مفسرند که به‌گونه‌ای ناخودآگاه بر تفسیر او از متن قرآنی، اثر می‌نهند و موجب می‌شوند که تفسیر مفسر، متناسب با گفتمان‌های رایج در عصرِ حیات او باشد. از آنجا که مفسران در دوره‌های تاریخی گوناگونی زیسته‌اند، با تحول گفتمان‌ها و به تبع آن، تغییر میثاق‌های اجتماعی رایج، آرای تفسیری آنان نیز دچار تحول می‌شده است. در این جستار، تغییرات رخ داده در تفسیر "صبغةالله"، تنها از منظر میثاق اجتماعی بررسی می‌شود. ابتدا از مبانی نظری و واژه‌شناسی سخن رفته و سپس دسته‌بندی و تحلیل دیدگاه‌های مفسران در بارة این عبارت ارائه شده است. در بخش پایانی نیز، مستند‌سازی تحلیل‌ها، آمده است.https://jmb.ut.ac.ir/article_27399_955ae78422671d1f555ef7fdd90f56ba.pdfدانشکده الهیات و معارف اسلامیمقالات و بررسیها(منتشر نمی شود)1010-496840420090120Traditions of Transmission of Hadith in a ComparativeAnalysis of Orientalists’ viewsسنّت‌های نقل حدیث در بررسی تطبیقی دیدگاه های خاورشناسان27400FAفروغپارسااستادیار پژوهشگاه علوم‌انسانی و مطالعات فرهنگیJournal ArticleThe issue of transmission of Hadith, in Western views, is an influential factor concerning the historical reliability of Hadith. Many Western scholars dealing with Muslim tradition assumed that in the main the Hadith had been transmitted orally and consequently through the oral transmission process, it has been distorted and changed. The reason for this idea is the existence of some Prophetic Hadith about prohibition of writing down the Hadith which had been accepted by some companions. These scholars claimed that Hadith hasn't been written before the third Islamic century. Against, Muslim scholars by collecting many evidence and documents prove that Muslims, in spite of some opposition, used to write down Hadith very early and continuously. On the other hand, Harald Motzki by the use of recent improvement methodology in Hadith study shows that during the first two centuries of Islam, Hadith transmitted by combined manner of written and oral transmission. He said some instances of Hadith literature in the first century of Islam are observable in some Islamic centers.خاورشناسان همواره به سنت‌های نقل حدیث به عنوان عوامل مؤثر بر وثاقت و اعتبار تاریخی حدیث می‌نگریسته‌اند. بسیاری از ایشان می‌اندیشیند: بدلیل آرای برخی صحابه مبنی بر ممنوعیت و عدم جواز نگارش حدیث، نقل حدیث بنیادی شفاهی داشته و از این رو در معرض تغییر و تحریف قرار گرفته است. در مقابل، اندیشمندان مسلمان با مدارک و مستندات فراوان ثابت‌می‌کنند برغم برخی مخالفت‌ها، نگارش حدیث خیلی زود آغاز شده است. از سوی دیگر هارالد موتسکی، خاورشناس معاصر، با استفاده از روش‌شناسی نوین در حدیث‌پژوهی نشان می‌دهد در قرون اولیة اسلامی، سنت‌های نقل حدیث، ترکیبی (شفاهی ـ کتبی) بوده و نمونه‌هایی از کتابت حدیث در قرن اول قابل مشاهده است.https://jmb.ut.ac.ir/article_27400_bcbbe077e03672f38b53fc30865f577a.pdfدانشکده الهیات و معارف اسلامیمقالات و بررسیها(منتشر نمی شود)1010-496840420090120The Effect of Ali’s Language (Peace be upon him)on al-Adab al – Saghir and al-Adab al-Kabirتأثیر کلام حضرت علی (ع) در الادب الصغیر و الادب الکبیر27401FAوحیدسبزیانپوراستادیار دانشگاه رازی کرمانشاهJournal Articleدر دو کتاب الادب الصغیر و الکبیر که محققان آنها را ترجمة متون پهلوی و از اندرزهای ایرانی می¬دانند، دست کم 15 عبارت بی¬نام و نشان هست که ظاهرا بدون کم و کاست از نهج البلاغه نقل شده است. به علاوه در جای جای این دو اثر مضامین بسیاری از نهج البلاغه چون رگه¬های طلا لایه به لایه فرو خفته است. درج بی¬نام و نشان کلمات علی (ع) در این دو کتاب، مؤلفان بعد از ابن مقفع را به لجه اشتباه انداخت و موجب شد که برخی عبارت¬های نهج البلاغه به غلط به حکیمان ایرانی نسبت داده شود. نتیجة این مقاله اثبات جرعه نوشی ابن مقفع از آبشخور شیرین حکمت امام علی (ع) است. اگر کلام ابن مقفع سرمشق ادیبان عرب قرار گرفته و اقبال و قبولی تام یافته، به این سبب است که او ابجد خوان حکمت علی (ع) است.The researchers believe that al-Adab al–Saghir and al-Adab al-Kabir are Pahlavi translators of Iranian advices, where fifteen anonymous statements appear which are in Nahj-albalaghah. Besides, both books contain a lot of precious themes of Nahj Albalaghah which, like veins of gold, are hidden in their different layers . The use of Ali’ s anonymous words in these two books caused editors, following Ebne Moghafa, to make mistakes by assigning some of Ali’s statements to Iranian scholars. This essay asserts that Ebne Moghafa had been influenced by Imam Ali’s thought. If Ebne Moghafa’s texts became a guide for Arab writers, and received by them warmly, it was due to his being the Abjad reader of Ali’s thought.https://jmb.ut.ac.ir/article_27401_54f46e81b66496c9909bcdc2f7987f41.pdfدانشکده الهیات و معارف اسلامیمقالات و بررسیها(منتشر نمی شود)1010-496840420090120Elements of Jarreh prepositions and their influenceon The interpretations of The Holy Qura’nتعلق حروف جاره و تأثیر آن در تفسیر قرآن کریم27402FAمحمدرضاشاهرودیاستادیار دانشگاه تهرانJournal ArticleDue to specific state among prepositions, Jarreh prepositions, for their meanings, require some kind of relationship with two other terms. This feature is referred to as "Ta?logh-e-Horuf-e-Jar" by grammarians. Considering this, the criterion of the lack of requirement of those Jar prepositions which are applied redundantly, or probably in other meanings, as well as the application of some of these prepositions in other cases Than prepositions (e.g. as nouns) can be explained. In most cases, assigning "Mota?lagh" happens easily; however, sometimes applying Jar prepositions and smoothly. In the discourse enjoys an unusual atate. In such cases, rational and traditional (or narrative) evidences, and probably context and so on, help the commentator in determining Ta?logh. Realizing and determining the Mota?lagh of These prepositions is influential in the correct comprehension of the meaning and sometimes the phrase can be recited in several ways, according to various mota?laghat.حروف جاره به لحاظ داشتن وضعیتی خاص در میان حروف، برای ایجاد معانی خود، نیازمند ارتباط با دو لفظ دیگرند. از این پدیده نحویان با عنوان «تعلق حروف جر» تعبیر کرده‌اند. با عنایت به این مناط نیاز نداشتن حروف جری که به صورت زائد، و یا احیاناً در دیگر معانی به کار می‌روند، نیز استعمال غیر حرفی برخی از این حروف، تفسیر می‌گردد. در بیشتر موارد، تعیین متعلق به آسانی صورت می‌گیرد. اما گاه استفاده از حروف جر، در کلام از حالتی غیر معمول برخوردار بوده که در این مورد قرائن عقلی و نقلی و احیاناً سیاق و جز آن، مفسر را برای تعیین متعلق کمک می‌کند. یافتن و تعیین متعلق این حروف در درک صحیح معنا تأثیر گذار است و گاه با تعیین متعلقات گوناگون، عبارت به چند وجه، قرائت می‌شود.https://jmb.ut.ac.ir/article_27402_e71f0aa2ed94afb5e84cabf28aea9dfb.pdfدانشکده الهیات و معارف اسلامیمقالات و بررسیها(منتشر نمی شود)1010-496840420090120An Analytical Study Of Fayz-e-Kashani’s PrinciplesIn Paraphrase of Quranic Versesنقد و بررسی مبانی فیض کاشانی در تأویل آیات قرآن27403FAمحمد علیلسانیاستادیار دانشگاه تربیت مدرسرحمت الله عبداالله زادهآرانیAssistant Professor, University of PyamnourJournal ArticleFor many years, there has been the concept of inner meaning of Quran in addition to the outer one, so that, the tendency to paraphrase(Tavil) and interpretation(Tafsir) altogether, has been in the focal point of attention of this domain, s thinkers. In this field, Fayz-e-Kashani having an internal tendency to verses taken from philosophical- mystical stores from one hand and Quranical-traditional researches on the other hand. His traditional interpretation has formed on inner paraphrase of verses. To paraphrase, he looks beyond the context of words i.e actual meaning, spirits, and interiors of words. Fayz-e-kashani,s paraphrases from different aspects including; meaning and truth of paraphrase; different kinds of it and his principles in using such paraphrases is in the focus. Paraphrases of Fayz-e-kashani from verses about Ahl-al-bait (the family of prophet), have been criticized. So they consider them as conclusions far from mind and unconformed with the style of verses and their occasions of descent. To express and evaluate such paraphrases, need an analytical study of his point of views and principles in this field.از دیرباز درک معانی باطنی قرآن در کنار معانی ظاهری و به تعبیری گرایش به تأویل همراه تفسیر، در کانون توجه اندیشمندان این حوزه قرار داشته است. در این میدان فیض کاشانی با اندوخته‌های فلسفی ـ عرفانی از یک سو و بهره‌های قرآنی ـ حدیثی از سوی دیگر، تفسیر روایی خود را بر اساس تأویل باطنی آیات سامان داده است. وی تأویل را فراتر از مدلول لفظ و به مثابه معانی حقیقی و روح و باطن الفاظ می‌داند. تأویلات فیض از ابعادی چون: مفهوم و حقیقت تأویل، گونه‌های آن و مبانی وی در تأویل آیات، مورد توجه است. در این میان, شناخت حقیقت تأویل و تأویل آیات قرآن در شأن اهل‌بیت (علیهم السلام) نیازمند نقد و بررسی افزون‌تر است. زیرا برخی با نقد این گونه نگرش, چنین برداشت‌هایی را دور از ذهن و غیرمنطبق با سیاق و شأن نزول آیات دانسته‌اند. تبیین و ارزیابی تأویلات فیض مستلزم بررسی نگرش وی به رمز و راز تأویل و مبانی او در این زمینه است.https://jmb.ut.ac.ir/article_27403_90f5c2fca26cdc32f97373bba4c0c337.pdfدانشکده الهیات و معارف اسلامیمقالات و بررسیها(منتشر نمی شود)1010-496840420090120The News of Ahl - Albeit Virtues,Ummah’s Common Heritageاخبار مناقب اهل بیت(ع)، میراث مشترک امت27404FAمجیدمعارفاستاد دانشگاه تهرانداوودسلیمانیاستادیار دانشگاه تهرانعلیرضا حیدرینسبدانشجو دکتری دانشگاه تهرانJournal ArticleVirtue means a generous deed to which a special attention is dealt in the Holy Qura’n and tradition. To have a glance at Holy Qura’n the issues such as relationship with Holy Prophet, precedence in Islam, faith, Immigration, devotion in the way of sacred law along with knowledge are considered to be among the most important virtues. Allah’s and his Prophet’s decree is ordained to make patterns for human beings and at some time it resulted in evolutions in the society. The most groups of tradition schools consist of virtue news and among them the cases dealing with the Holy Prophet Progeny enjoys an exclusive privileges such as plenty superiority in contents, renown and fame, authenticity and popular narrations. Pondering on the history of Early Islam and contemplating over the destructive measures on Etrat and their virtues, we can conclude that in the lapse of time the Divine Providence is decreed to preserve and extend the virtues as a symbol of God’s ordain in illuminating the torch of guidance.منقبت به معنای فعل کریمانه مورد اهتمام خاص قرآن و سنت است. با نگاهی گذرا به قرآن، محورهایی چون خویشاوندی با پیامبر(ص)، سبقت در اسلام و ایمان، هجرت، جهاد و فداکاری در راه شریعت همراه با داشتن بصیرت، مهمترین منقبتها به نظر میآیند. اهتمام خدا و رسول(ص) به مناقب، جهت الگوسازی برای انسانها بوده و در برخی مقاطع، توجه به مناقب سبب تحول در جامعه شده است. اخبار مناقب، بخش عمده‌ای از جوامع حدیثی را در بر گرفته و در میان این اخبار آنچه مربوط به عترت(ع) است از امتیازات ویژهای چون کثرت تعداد، محتوای برتر، انتشار و شهرت، صحت سند و نقل همگانی برخوردار بوده و این در حالی است که جریانات حاکم بر مسلمانان نوعاً در جهت محو مناقب اهل بیت(ع) حرکت کردند. از طریق مطالعه در تاریخ صدر اسلام و تأمل در اقدامات تخریبی مرتبط با عترت(ع) و فضایل‌شان این نتیجه حاصل می‌شود که حفظ و انتشار مناقب اهل بیت(ع) در گذر تاریخ، جلوه‌ای از حاکمیت ارادة الهی در روشن ماندن مشعل هدایت است.https://jmb.ut.ac.ir/article_27404_90e4db0760fd77aa660c00369aef0ff6.pdfدانشکده الهیات و معارف اسلامیمقالات و بررسیها(منتشر نمی شود)1010-496840420090120Mirza Abdollah Afandi And Hisworksدربارة میرزا عبدالله افندی و نوشته‌هایش27405FAمحمد علی میرصادقیاستادار دانشگاه تهرانJournal ArticleMirza Abdollah Afandi, the son of Mirza Eisa was one of the most famous authors and scholars in 11th and 12th century. Someone has named he Tabrizi, Jeirani, Esfahani and … He was a tourist in a half of his life time and in addition to Iran cities, he had traveled to Rome, Turkey, Syria, Egypt, Arabia, Bahrain and … He observed libraries of those countries and profited the knowledge of the scholars. So he earned very good dexterity in authority field. This scholar has very useful writings in Qura’nic science, Discourse, benediction, dignitaries, history, jurisprudence, basic principle of jurisprudence, philosophy, grammar, astronomy, appraising and … This paper wants to introduce him and his writings.میرزا عبدالله افندی، پسر میرزا عیسی، از دانشمندان و نویسندگان بسیار برجستة سدة یازدهم و دوازدهم است که گاهی نیز از وی باشناسه‌های دیگری چون تبریزی، جیرانی، اصفهانی و... یاد می‌شود؛ او نیمی از زندگانیش را به جهانگردی گذرانده و افزون بر شهرهای ایران به کشورهای روم، ترکیه، سوریه، مصر، عربستان، بحرین و ... سفر کرده و کتابخانه‌های آن کشورها را از نزدیک دیده و از دانش دانشمندان آن سرزمین‌ها بهره جسته و ایشان را نیز از راهنمایی‌های خود بهره‌مند ساخته است؛ از همین رو توانی ستودنی در زمینة کتاب‌شناسی و همچنین نویسندگی به دست آورده است، این دانشمند جامع الاطراف نوشته‌های سودمندی در رشته‌های علوم قرآنی، حدیث، دعا، رجال، تاریخ، فقه، اصول، فلسفه و کلام، دستور زبان، ستاره شناسی و گاهنامه نگاری و... از خود به یادگار گذاشته است؛ این نوشتار به گونه‌ای فشرده به شناسایی وی و نوشته‌هایش می‌پردازد.https://jmb.ut.ac.ir/article_27405_4e828ce64a721c868278f5cec8f0684e.pdfدانشکده الهیات و معارف اسلامیمقالات و بررسیها(منتشر نمی شود)1010-496840420090120Wansbrough's viewpoint concerning the canonizationof the Quran: A critical surveyبررسی و نقد دیدگاه ونزبرو در باره تثبیت نهایی متن قرآن27406FAنصرت نیلسازفارغ التحصیل دوره دکتری دانشگاه تربیت مدرسJournal ArticleThe most skeptical approach towards the authenticity of Islamic original textss, was represented in the late 1970s by John Wansbrough. By insisting that Isnad of hadiths and bibliographical information are not reliable, Wansbrough suggested literary analysis instead of dating of all early Islamic texts including the Quran. By employing literary analysis to early Islamic texts of exegesis, hadith, sira and even the Quran, he came to this conclusion that none of them are earlier than the end of the second or beginning of the third century. In this article Wansbrough's viewpoint concerning the canonization of the Quran has been critically examined.اساسی‌ترین رویکرد شکاکانة خاورشناسان به وثاقت متون کهن اسلامی، در اواخر دهة 1970 از سوی جان ونزبرو ارائه شد. او با نامعتبر خواندن اسناد روایات و اطلاعات منابع رجالی و فهرست نگاری‌ها، این نظریه را مطرح ساخت که در تاریخ گذاری همه متون کهن اسلامی، حتی قرآن، باید از شیوة تحلیل ادبی استفاده کرد. تحلیل ادبی او از کهن‌ترین متون اسلامی در حوزة تفسیر، حدیث، سیره و قرآن به این استنتاج تاریخی انجامید که همة این آثار، اواخر قرن دوم یا اوایل قرن سوم هـجری تدوین شده‌اند. این مقاله به تبیین و نقد نظریه ونزبرو در باره تثبیت نهایی متن قرآن می‌پردازد.https://jmb.ut.ac.ir/article_27406_c4879f4e698b7b6932923077a78898fa.pdf